සෝමදත්ත ජාතකය

සෝමදත්ත ජාතකය

බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉසිපතනයේ වැඩ සිටින සමයෙහි, ත්‍යාගශීලී බව, සහ දානය පිළිබඳව අවබෝධයක් ලබා දීම සඳහා මෙම ජාතකය දේශනා කළ සේක. ඈත අතීතයේ, ධනයෙන්, සම්පතින් පිරිපුන් වූ, මනස්කාන්ත වූ, මහා නගරයක, සෝමදත්ත නම් ධනවත්, සහ ත්‍යාගශීලී වෙළඳ මහත්මයෙක් වාසය කළේය. ඔහුට අසීමිත ධනයක්, රන් රිදී, මුතු, මැණික්, සහ වටිනා භාණ්ඩ හිමි විය. නමුත්, ඔහු තම ධනය තමාට පමණක් සඟවා තබා ගත්තේ නැත. ඔහු සෑම විටම අසරණ, දුප්පත්, සහ දුකට පත් වූ ජනතාවට උපකාර කළේය. ඔහුගේ නිවස සෑම විටම දානය බලාපොරොත්තුවෙන් පැමිණෙන අයට විවෘතව තිබුණි. ඔහු තම ධනයෙන් සුවහසක් ජනතාවගේ දුක්ඛ කරදර දුරු කළේය. ඔහුට සුවිශේෂී වූ ත්‍යාගශීලී බව, සහ දානමය ගුණය තිබුණි. ඔහුට තම ධනය පිළිබඳව කිසිදු අහංකාරයක්, ගර්වයක් තිබුණේ නැත.

එක් දිනක්, නගරයට දරුණු නියඟයක් පැමිණියේය. වැසි ඇද හැලීම නැවතී ගියේය. ගංගා, දිය දහරාවන් හිඳී ගියේය. භෝග පාළු විය. ජනතාවට පානීය ජලය හෝ ආහාර හිඟ විය. දරුණු සාගතයක් ඇති විය. මිනිසුන්, සතුන්, සහ කුරුල්ලන් පවා දුකින්, දුෂ්කරතාවයෙන් පසුවිය. නගරය පුරා මරණය, අසහනය, සහ බලාපොරොත්තු සුන්වීම රජයන්නට විය. මිනිසුන් කුසගින්නෙන්, පිපාසයෙන් පෙළුණි. ඔවුන්ගේ හදවත් වේදනාවෙන්, දුකින් පිරි ඉතිරී ගියේය. සෝමදත්ත වෙළඳ මහත්මයා, මෙම දුක්ඛ දෝමනස්සයන් දැක, ඔහුගේ හදවත කම්පා විය. ඔහු තම ධනයෙන්, තම අසීමිත සම්පතින් මෙම ජනතාවට උපකාර කිරීමට තීරණය කළේය. ඔහු තම ගබඩා වල තිබූ සියලු ධනය, ධාන්‍ය, සහ ජලය අසරණ ජනතාවට බෙදා දීමට තීරණය කළේය.

සෝමදත්ත වෙළඳ මහත්මයා, තම නිවසේ දොරටු විවෘත කර, අසරණ ජනතාවට දානය ලබා දීමට පටන් ගත්තේය. ඔහු තම ධනය, ධාන්‍ය, සහ ජලය මහත් ත්‍යාගශීලී බවින් බෙදා දුන්නේය. මිනිසුන්, සතුන්, සහ කුරුල්ලන් ඔහුගේ නිවස වෙත පැමිණ, දානය ලබා ගත්හ. ඔහු කිසිවෙකුටත් 'නැහැ' කීවේ නැත. ඔහු තම ධනය, තම සම්පත් සියල්ල දුප්පත්, අසරණ ජනතාවට බෙදා දුන්නේය. ඔහු තම ජීවිතයේ පවා කිසිදු අඩුවක්, දුකක් දුන්නේ නැත. ඔහු තම ධනයෙන් සුවහසක් ජනතාවගේ ජීවිත සුරක්ෂිත කළේය. මෙම කතාවේ හැරවුම් ලක්ෂ්‍යය වූයේ, සෝමදත්ත වෙළඳ මහත්මයා, තම ජීවිතයේ පවා කිසිදු අඩුවක්, දුකක් නොදී, තම ධනය, තම සම්පත් සියල්ල අසරණ ජනතාවට බෙදා දීමට තීරණය කළ බවයි. ඔහු තම ධනය පිළිබඳව කිසිදු අහංකාරයක්, ගර්වයක් නොදැරූ අතර, ත්‍යාගශීලී බව, සහ දානමය ගුණයෙන් පිරිපුන් විය.

සෝමදත්ත වෙළඳ මහත්මයාගේ ත්‍යාගශීලී බව, සහ දානමය ගුණය නිසා, නියඟය පහව ගිය අතර, වැසි ඇද හැලීම ආරම්භ විය. ගංගා, දිය දහරාවන් යලිත් පිරී ගියේය. භෝග වර්ධනය විය. ජනතාවට පානීය ජලය, සහ ආහාර හිඟ නොවීය. සාගතය පහව ගියේය. මිනිසුන්, සතුන්, සහ කුරුල්ලන් සතුටින්, සැනසිල්ලේ ජීවත් වන්නට විය. සෝමදත්ත වෙළඳ මහත්මයාගේ ත්‍යාගශීලී බව, සහ දානමය ගුණය ගැන සියලු ජනතාව අතර, සහ අසල්වැසි නගර අතරද ප්‍රශංසාවට ලක් විය. ඔහු දිගටම තම ධනයෙන්, තම සම්පතින් අසරණ ජනතාවට උපකාර කළේය. ඔහු සුවහසක් ජනතාවගේ ජීවිත සුරක්ෂිත කළේය. ඔහු සැබෑ ත්‍යාගශීලී බව, සහ දානමය ගුණය පිළිබඳ ආදර්ශයක් විය.

මෙම කතාවෙන් අපට ලැබෙන සදාචාර පාඩම නම්, ත්‍යාගශීලී බව, සහ දානය පිළිබඳව අපගේ ගුණය අතිශයින්ම වැදගත් බවයි. අපගේ ධනය, අපගේ සම්පත් අසරණ ජනතාවට බෙදා දීමෙන් අපට සැබෑ සතුටක්, තෘප්තියක් ලැබෙන බවත්, අපගේ ජීවිතය ධර්මයෙන්, සාමයෙන්, සහ සතුටින් පිරිපුන් වන බවත් මේ කතාවෙන් පැහැදිලි වේ. ත්‍යාගශීලී බව, සහ දානය අපගේ ජීවිතයේ සැබෑ ධනය බවත්, ඒවා අපට සැබෑ ජයග්‍රහණය, සතුට, සහ තෘප්තිය ලබා දෙන බවත් මේ කතාවෙන් පැහැදිලි වේ.